Dit is 'n Allerheiligenverhaal uit Brooklyn, waar alles kan gebeuren
Om drie uur die dag, gebeurde er dit...
Intussen hing aan de andere oever romantiek in de lucht
- Hier is het, Elmer. - lk kan best 'n borrel gebruiken.
Zouden er vandaag beroemde mensen trouwen?
Het is alsof dezelfde sufferds elke dag trouwen.
Die kerel met die zonnebril.
Waarom verbergt hij zich?
- Is dat Mortimer Brewster niet? - De theatercriticus?
Nee, maar wat 'n nieuws als de man van de Vrijgezellenbijbel trouwde!
Het is te mooi om waar te zijn. We fotograferen de burgemeester.
Laten we kijken wie hij is.
"Leve het jonge paar, hiep hiep, hoera."
- Uw naam? - Elaine Harper.
- lets harder, graag. - Elaine Harper!
En uw naam?
- Mortimer Brewster. - Pardon?
- Mortimer Brewster. - Harder. U hoeft niet bang te zijn.
- lk wil het stil houden. - Wat? Natuurlijk houdt u van haar!
U begrijpt 't niet. Dit mag niet uitlekken. Ik ben Mortimer Brewster!
- Wie bent u? - Mortimer Bre...
Het is 'm!
Mr. Brewster!
Dag, schat...
Hoe kan ík, het symbool van het vrijgezellenbestaan, met je trouwen?
Ik heb ellenlange artikelen tegen het huwelijk geschreven.
En nu heeft de dochter van 'n pastoor uit Brooklyn me aan de haak.
Wat zie je eruit! Wat is dat?
De broche die ik van je tante leende. "lets geleends, iets..."
Jaja, dat weet ik allemaal wel! Rijst, ouwe schoenen, huwelijkreis!
Ik heb 't jaren belachelijk gemaakt! Ik kan niet met je trouwen.
Ben je niet beledigd? Ga je niet huilen, ga je geen scène maken?
Zeg geen nee! Het huwelijk is een bijgeloof, het is verouderd...
Kom mee.
Terug naar één van de meest charmante wijken van Brooklyn
Verder moet u uzelf maar redden
DlT KERKHOF WERD AANGELEGD lN APRlL 1654
Kom nou, O'Hara. Ik geef je de beste surveillancewijk van Brooklyn.
Moet je die oude kerk en die huizen zien.
- Sliep George Washington hier? - Ja, het stinkt hier van de sfeer.
- Moet je dat huis zien. - Wonen de eerste eigenaars er nog?
Geen grapjes over de gezusters Brewster. Het zijn lieve ouwe dames.
- Ze zijn als gedroogde rozenbladen. - Gedroogde rozenbladen?
- Die tantes zijn vast straatarm. - Nee, hun vader liet geld na.
Noem ze geen tantes. Brophy, is de inspecteur er nog?
- Waarom verhuren ze dan kamers? - Ze verhuren geen kamers.
Maar iedereen kan een hap eten krijgen en wat kleingeld.
Zo vinden ze mensen om te helpen.
Vader, ik hoop niet dat u afkeurt dat Mortimer theatercriticus is -
- en uw dochter meeneemt naar het theater.
Dat niet. Maar een man met dergelijke ideeën over 't huwelijk -
- hoort niemands dochter ergens mee naartoe te nemen.
- lk geloof dat ik kou vat. - Nee, vader Harper niesde.
We mogen niet boos zijn op Mortimer. Hij houdt van haar.
Zuster Martha en ik zijn zó blij. Vroeger kwam hij maar zelden.
Nu is hij zes nachten per week in Brooklyn.
- Let een beetje op je woorden. - U weet toch dat ik niet vloek?!
De dames zijn teergevoelig.
Neem me niet kwalijk. Nee, Teddy! Ik doe wel open.
- Kom binnen, mr. Brophy. - We komen het speelgoed halen.
- O'Hara neemt mijn wijk over. - Welkom in onze buurt.
- Heren! Welk nieuws heeft u? - Niets te rapporteren, kolonel.
- Nee, in het geheel niet. - Mooi! Dank u, heren. Plaats, rust!
- U kent pastoor Harper. - O'Hara is de nieuwe wijkagent.
Aangenaam.
Het speelgoed ligt op de stoel naast de deur van de bibliotheek.
Haal je leger en marine uit tante Martha's kamer. Ze zijn ingepakt.
Heel goed dat u speelgoed repareert voor de kinderen van 't zomerkamp.
Ten aanval!
Dan hebben we wat te doen op het bureau. Kaarten gaat ook vervelen.
Dus dit is het speelgoed?
- Hoe is het met uw vrouw? - Beter, maar ze is nog wat slap.
- lk geef u wat bouillon mee. - U heeft al zoveel gedaan.
Kletskoek! Ik ben zo terug.
Als ik weet wat goedheid en absolute goedgeefsheid is, -
- komt het omdat ik de gezusters Brewster heb leren kennen.
- Je had beloofd dat te laten! - lk roep 'n vergadering bijeen.
Niet meer doen, hoor je me!
Vroeger deed hij 't midden in de nacht en maakte de buren bang.
Ik beloofde dat ik niet zou vloeken, maar wat gebeurt hier in godsnaam?
Hij denkt dat ie Teddy Roosevelt is. Hij had 't erger kunnen kiezen.
- Da's waar. Een interessant type. - Is het niet zonde, vader?
Dat zo'n aardige familie een mafketel in huis heeft?
Wat gezellig! Dag, mr. Brophy. Hoe gaat het, pastoor Harper?
- O'Hara neemt mijn wijk over. - Aangenaam kennis te maken.
Daar ben je, Martha. Hier is de bouillon. Geef het warm.
- Hartelijk bedankt. - Leger en vloot zijn gevechtsklaar!
- U maakt veel kinderen blij. - Wat is dit? De "Oregon"?
- Teddy, leg terug. - De "Oregon" moet naar Australië!
- Hij moet naar Australië. - Deze zijn prachtig. Dank u wel.
De kinderen springen van vreugde.
Tot kijk, kolonel!
- Brigadier... - Hè...? O ja!
- lngerukt, mars! - Tot ziens en bedankt voor alles.
Pas op de treden. Voorzichtig met het speelgoed.
Jongeman! Laat dit een lesje zijn.
Tot ziens.
- lk moet ervandoor. - Ten aanval!
Bestorm het blokhuis!
- Het blokhuis? - De trap is de San Juan heuvel.
Gezondheid!
Heeft u wel 's gezegd dat hij Teddy Roosevelt niét is?
- Hij is er zó gelukkig mee. - Weet je nog, Martha?
We vroegen of hij voor de variatie George Washington wilde zijn.
Hij lag dagenlang onder z'n bed en wilde helemaal niemand zijn.
Als hij maar gelukkig is. En u.
We maken ons alleen zorgen wat er met Teddy gebeurt als we dood zijn.
Mortimer heeft geregeld dat Teddy naar 't Happy Dale-sanatorium gaat.
Uitstekend idee. Het is daar fijn.
Lieve, aardige pastoor Harper...
- Het begint tot 'm door te dringen. - We hoeven niet bang te zijn.
Hij bemoeit zich niet met onze plannetjes voor Mortimer en Elaine.
- Hebben jullie net thee gedronken? - Ja.
- En we eten ook laat... - Hoezo?
Teddy! Ik heb goed nieuws.
Je moet naar Panama om nog een sluis voor het kanaal te graven.
Heerlijk! Fijn! Ik maak me klaar voor de reis.
Ten aanval!
- Terwijl ik weg was? - Ja, ik kon niet op je wachten.
En pastoor Harper zou komen. Maar ik redde het zelf prima.
- lk ga gauw beneden kijken. - Er was geen tijd, ik was alleen.
- Waar dan...? - Martha...
Kijk in de bank bij het raam.
- Daar is Elaine! - Schatten van me!
- Maar, Elaine...! - Wat bedoelde ze? Zouden ze...
Elaine!
Mijn taxi heeft 'n boel meegemaakt, maar dit...!
- Wacht tot we naar 't station gaan. - Vergeet haar hoed niet. Wacht!
- En de broche. - Hou de haarspelden maar. Pak vast!
Daar zijn ze.
- Hier is je hoed. - Gooi maar. Je blik zint me niet.
- Vader preekte er zondag over. - Wat zei hij?
- Hij was ertegen. - Dat was zondag!
- Toe nou! Alsjeblieft... - Hier? Waar iedereen ons kan zien?
"Hier, waar iedereen ons kan zien." ledereen boven de 16 mag kijken.
- Je houdt toch ook van m'n hersens? - We doen het één voor één.
Daar is die blik weer.
Daar kun je beter aan wennen. Hij komt altijd vlak voor dit...
Ik vertel het aan m'n tantes en jij aan je vader...
- Nee, hij krijgt longontsteking. - lk kan vader wel aan. Hij is lief.
Laten we een telegram sturen vanuit Niagara.
Dus daarom moest je even langs je kantoor!
Iedereen hoort naar Niagara te gaan. Je had m'n secretaresse moeten zien.
We hebben de bruidssuite en morgen nemen we de waterval in een ton.
- Ga snel je koffer pakken. - Dat heb ik allang gedaan.
Dat is wat ik zo haat aan vrouwen.
Ik vraag me af wat Mary nu doet...
- De trein vertrekt over een uur. - Misschien wil vader nog bidden.
Fluit als je klaar bent. Elaine...
Doe de deur snel open. Als je dan 'n donkere flits ziet, ben ik het.
- Nu? - Nee, nog niet!
- Je moet verrast kijken. - Tante Abby! Tante Martha!
Hou je vast! Elaine en ik zijn getrouwd.
- Wat heerlijk! Ze zijn getrouwd! - Doe niet of jullie verrast zijn.
- Mag ik de telefoon even lenen? - Ja, hoor. Wat zalig!
- En het gebeurde hier in de kamer! - Stil nou maar...
Met Mortimer Brewster. Heeft u m'n vrouw de rozen gestuurd?
Stuur nog vier dozijn naar de Canada-expres op Central Station.
En doe er wat oranjebloesem bij.
Vóór je gaat, drinken we wijn. We gaan het vieren met de buren.
- En natuurlijk een bruidstaart. - Er is geen tijd voor taart.
We gaan naar Niagara. De taxi wacht.
- Die staat al klaar sinds... - Sinds ik Elaine ontmoette?
- Wist iedereen dat ik ging trouwen? - We wisten dat je het zou inzien.
Ik heb de liefste tantes ter wereld. En jullie hebben de liefste neef.
Ik ga alles klaarmaken.
Ik hoop dat de pastoor niet boos is. Je boeken ergeren hem.
Ik zal m'n boeken verbranden. Hij mag het vuur aansteken.
- Liggen m'n aantekeningen hier? - Voor "Huwelijk en verstand"?
- Stil! Waar zijn ze? - lk heb ze verstopt. Gedraag je!
Vind ze, vóór Elaine ze ziet.
Hallo, Mortimer!
- Hoe is het, meneer de president? - Opperbest!
- Wat voor nieuws heb je? - Het land staat achter u.
Dat weet ik. Fijn, hè?
- Tot ziens. Ik ga naar Panama. - Tot ziens, meneer de president.
Een nieuwe sluis voor het kanaal.
- Lieve hemel... - Heb je ze gevonden? Wat nu?
Een foto van je broer Jonathan als baby.
Verbrand die maar met m'n boeken. Wat 'n kop! Iedereen schrok ervan.
Als ik aan 'm denk, word ik al bang. Weet je nog hoe hij wurmen doorbeet?
Jonathan zit vast in de nor, of hij is opgehangen.
Ik heb 'n stuk gezien met 'n figuur die me aan Jonathan deed denken.
Een echte maniak. Het heette "Moord komt altijd uit".
Wat 'n stuk! Zodra het doek opgaat, zie je een lijk...
Zeg, meneer...?
- Proficiat, bruidegom! - Proficiat.
Laat maar zitten. Luister...
Jullie weten nog dat we Teddy altijd naar Happy Dale wilden sturen?
Ja, als wij dood zijn. We spraken er met pastoor Harper over.
Teddy moet er nú heen! Ga hem uit de kelder halen.
- Zo'n haast heeft dat niet. - Teddy werkt aan het kanaal.
Het spijt me vreselijk, maar ik heb schokkend nieuws.
- Teddy heeft een man vermoord. - Onzin!
- Er ligt een lijk in de raambank. - Dat weten we best.
- Weten jullie het? - Ja. Teddy staat erbuiten.
Vergeet dat je die meneer ooit gezien hebt.
- Vergeten? - We dachten niet dat je zou kijken.
- Wie is het? - Hij heet Adam Hoskins.
- lk weet dat hij methodist is. - Methodist? Wat leuk...
- Wat is er met hem gebeurd? - Hij ging dood.
Mensen kruipen niet zomaar in kisten en gaan dan dood!
- Nee, hij ging éérst dood. - Wacht even!
- Hoe ging hij dood? - Niet zo nieuwsgierig, Mortimer.
Hij stierf omdat hij vergiftigde wijn dronk.
- Hoe kwam er vergif in de wijn? - Dat stopten wij erin.
- In thee is 't duidelijk te ruiken. - Bedoelen jullie...?
- Jullie vergiftigden de wijn! - Ja.
En ik legde mr. Hoskins in de bank, omdat pastoor Harper zou komen.
Kijk me aan.
Jullie wisten wat jullie deden en pastoor Harper mocht het niet zien?
Niet bij de thee. Dat zou niet gezellig zijn.
- Het is moord! - Nu weet je alles. Vergeet het.
Wij hebben het recht om geheimpjes te hebben.
Mrs. Schultz vroeg of we haar zoon mee naar de film wilden nemen.
- Morgen of overmorgen. - Maar wij kiezen de film uit.
Hij krijgt me niet meer naar zo'n enge film toe.
Ze moesten verbieden dat er films zijn die mensen alleen bang maken.
Centrale? Hoort u mijn stem?
Ja? Weet u het zeker? Dan ben ik hier echt!
Tante Abby! Tante Martha!
- Wat vermaken ze zich toch! - Ja, ze hebben er zo'n schik in.
Niet zo ongeduldig, Mortimer. Jij mag de schaal schoonlikken.
- lk wil weten wat we gaan doen! - We gaan feestvieren.
- Er ligt 'n lijk in de raambank! - Mr. Hoskins, ja.
Ja. Maar wat doen we nu? Ik kan jullie niet bij de politie aangeven.
Maak je niet dik. Vergeet het.
Begrijp je niet dat er iets aan gedaan moet worden?
Je bent te oud om je zo op te winden.
- Maar mr. Hodgekiss... - Hoskins.
- Jullie kunnen 'm daar niet laten! - Dat zijn we ook niet van plan.
Teddy graaft een sluis in de kelder.
- Begraven jullie Hodgekiss daar? - Ja, dat deden we ook met de rest.
Tante Martha, je kan niet...
- "De rest"? - De rest van de heren.
- Zijn er meer dan één? - Ja, lieverd. 's Even zien...
- Dit is nummer elf, toch? - Nee, twaalf.
Je vergist je. Dit is de elfde.
Nee, toen mr. Hoskins kwam, dacht ik dat met hem 't dozijn vol was.
- Je mag de eerste niet meetellen. - Ja, hoor. Daarmee is het twaalf.
Echt waar? Goed zo.
Abby heeft meestal gelijk. Ik raak soms in de war.
De twaalfde? Ja, ja...
Hallo!
- Wat is er toch met Mortimer? - Wat zou hem overkomen zijn?
Hallo?
Niet nu! Niet oververhit raken!
Elaine, ik bedoelde niet...
Waar waren we? Twaalf... Twaalf!
Abby vindt dat we de eerste wél moeten meetellen.
Laat maar. Ga zitten. Wie was de eerste?
- Mr. Midgely. Hij was doopsgezind. - Een eenzame meneer.
- Z'n hele familie was overleden. - We hadden zo'n medelijden met hem.
Toen kreeg hij 'n hartaanval en zat daar dood. Hij zag er zo vredig uit.
Weet je nog, Martha? Toen besloten we -
- dat, als we andere eenzame oude heren vrede konden schenken, -
- we het zouden doen.
Hij stierf in deze stoel?
Toen kwam Teddy van z'n graafwerk, -
- en dacht dat mr. Midgely aan de gele koorts gestorven was.
Dus hij moest meteen begraven worden.
We droegen hem naar Panama, legden hem in de sluis -
- en gaven hem een christelijke begrafenis.
Dus je hoeft je niet druk te maken. Wij weten wat ons te doen staat.
Wacht even! Kom hier.
De andere twaalf kwamen toch niet zomaar binnenlopen en vielen dood?
- Nee, natuurlijk niet. - Nee. Nou...?
Herinner je je de potjes met gif die al die jaren in opa's lab stonden?
Martha is goed in mengen. Je hebt 'n boel van haar piccalilly gegeten.
Op vier liter vlierbessenwijn neem ik één lepel arsenicum, -
- een halve theelepel strychnine en een snuifje cyanide.
- Dat slaat behoorlijk in. - Ja.
Eén van de heren zei nog: "Wat lekker."
- Dat was aardig van hem. - We kunnen niet blijven kletsen.
- De taart moet geglazuurd worden. - lk krijg geen hap naar binnen.
Pas getrouwde stelletjes! Wat wijn zal je goed doen.
Ja, lekker... Wat wijn?
Zelfs de kat is medeplichtig.
Hij staat daar vrolijk te zingen en sluizen te graven.
Hij begraaft slachtoffers van de gele koorts. Ik zie de koppen al:
"Moord N.V. slaat weer toe." Over de hele voorpagina.
Teddy... Natuurlijk, iedereen weet dat hij gek is.
Wie kan ik bellen? Dewey, La Guardia, Winchell...?
Nee, niet Winchell.
Rechter Cullman! Heb ik z'n nummer?
Wat doe ik met die kaartjes? Inlichtingen...
Geef me 't nummer van rechter Cullman, North Shore Road, Brooklyn.
Belt u terug?
Was hij maar verdwenen...
Zeg!
Ik dacht... Een donkere flits.
- Wat doe jij hier? - Hoorde je me niet fluiten?
Ja, ik hoorde je wel fluiten.
- Hoe zie ik eruit? - Heel mooi.
Ga naar huis, ik bel je morgen. Ik bel je altijd om de andere dag.
Grapjas. Waar is je hoed? De koffers liggen in de taxi. Kom nou.
- Sorry, er is iets gebeurd. - Durf je niet?
Waar is de blik die ik zo vaak zou zien?
Niet in mijn oor fluiten.
- Wat is er? Moet je je haar zien! - Is het grijs geworden?
Wat is er met je, schat?
- De bloemen zijn heel mooi. - Als je wist... Je ruikt heerlijk.
- Ga naar huis! - We zijn vandaag getrouwd!
Ga even op bed liggen!
Met rechter Cullman? U spreekt met Mortimer Brewster.
Het gaat over Teddy! Ik moet u onmiddellijk spreken.
Het kan niet tot morgen wachten. We moeten nú iets aan Teddy doen.
Het is 'n zaak van leven en... Elaine!
- Ga weg! - Zeg op, ik wil weten waar ik sta.
- Overal, maar niet daar! - En de Niagara-waterval dan?
Je kan niet 't ene moment met me trouwen en me dan 't huis uitgooien.
Ik gooi je er niet uit. Verdwijn!
Sorry, maar er is iets gebeurd. Wat Teddy betreft, het is...
De buren klagen over zijn trompet en de politie wil hem opsluiten.
- Wat zeg je me daarvan? - lk las dat er 'n kamer te huur is.
Ach, hou je kop!
Als u de papieren tekent, kan ik Teddy in Happy Dale laten opnemen.
Kunt u dat? Ik kom meteen, nog één telefoontje.
Er wordt aangebeld.
- Goeiedag. Komt u binnen. - U heeft een kamer te huur?
Ja. Kom binnen.
- Bent u de vrouw des huizes? - Ja, ik ben miss Brewster.
- Mijn zuster heet ook Brewster. - Mijn naam is Gibbs.
Gaat u zitten. We dekken juist de tafel.
Hier zit u goed.
Geef me het Happy Dale-sanatorium in Happy Dale.
- Is Brooklyn uw thuis? - lk woon in 'n hotel. Da's niks.
- Komt uw familie uit Brooklyn? - lk heb geen familie.
Helemaal alleen op de wereld? Nou, Martha...
U bent aan het juiste adres. Ga zitten.
Dale! D van dood. Precies. A van arsenicum. Hebt u dat?
- Is er altijd zo'n kabaal? - Hij woont hier niet.
Ik zie de koppen al...
- Waar is de kamer? 't Is vast niks. - De kamer is boven.
- Wilt u niet eerst 'n glas wijn? - lk drink nooit.
We maken deze zelf. Het is vlierbessenwijn.
Vlierbessen? Die heb ik sinds ik klein was niet meer geproefd.
Niet de wasserette, het Happy Dale-sanatorium!
Sanatorium, sanatorium, sanatorium! Ja, net als een overslaande plaat.
- Heeft u vlierbessenstruiken? - Nee, het kerkhof staat er vol mee.
- Proost. - Hallo! Waarom duurt het zo lang?
Ik had er al heen kunnen zwemmen. Hallo?
In gesprek? Zij zijn in gesprek en u bent gek!
Nee, ik ben niet dronken. Maar het is een idee!
Mortimer!
- lk ben nerveus, niet doen. - Niet die, Mortimer.
Wilt u vergiftigd, vermoord worden?
- Ze zijn knettergek! - Vertel mij wat.
Jullie mogen die dingen niet doen!
Ik weet niet hoe ik 't moet uitleggen.
- Het is verboden, en verkeerd. - Lariekoek!
Het is niet aardig. De mensen zouden 't niet begrijpen. Hij ook niet.
Ik bedoel... dit begint een slechte gewoonte te worden.
Wie? Het Happy Dale-sanatorium? Fantastisch!
Mag ik mr. Witherspoon?
Spreekt u mee. Dag, mr. Brewster. Hoe gaat het?
Mr. Witherspoon, weet u... Heel goed, en met u?
Herinnert u zich ons gesprek over de opname van mijn broer Teddy?
- We willen dat graag meteen doen. - Lieve hemel. Wat erg!
Het komt ongelegen. We hebben momenteel veel Theodore Roosevelts.
Dat geeft problemen. Als hij dacht...
We komen Napoleons tekort. Bonaparte. En als...
Ik begrijp het. Uiteraard. Ja, u heeft een besluit genomen.
- Zijn alle papieren in orde? - Nee, ik bel u zodra ik ze heb.
Dank u. Wat? Dank u, mr. Witherspoon.
Nog een Roosevelt? O jee...
Ik moet snel naar rechter Cullman, maar jullie moeten me iets beloven.
Dan moeten we weten wat het is.
Jullie weten dat ik van jullie hou en dat ik veel voor jullie over heb.
- Jullie moeten één ding doen voor mij. - Wat?
Helemaal niets! Laat niemand binnen en laat dinges liggen waar hij ligt.
Zit daar niet zo. Ik kan me niet concentreren.
- lk wil dat jullie niets overkomt. - Wat zou er kunnen gebeuren?
Nou, lieverds... Doe me dat ene plezier.
Waar is mijn hoed? Daar.
Maar we wilden de plechtigheid vóór het avondeten houden.
- Kunnen jullie niet wachten? - Dan kun je de psalmen meezingen.
Ja, ik zal zingen en dansen...
Maar laat niemand binnen vóór ik terugben. Afgesproken? Goed zo.
- Mortimer! - Wat?
- Hou daarmee op. Wat is er? - De hoed van mr. Hoskins.
- Moet ik blijven wachten? - Ja. Praai een taxi voor me!
- lk ga naast jou zitten. - Ja, dat gaat sneller.
Wacht even! Waar ben ik mee bezig?
Stel je voor, de hoed van mr. Hoskins helemaal vernield.
Het was zo'n mooie hoed.
- Mortimer is zichzelf niet vandaag. - Nee. Maar ja...
- Wat zei je over Mortimer? - lk weet waarom hij zo verward is.
Hij is net getrouwd. Dat maakt alle mannen nerveus.
Ja, arme stakkers...
Ik ben zo blij voor Elaine.
Als Mortimer terugkomt, hebben we nog een psalmenboek nodig.
Ik heb er een in m'n kamer.
Ik doe open.
We beloofden Mortimer dat we niemand binnen zouden laten.
Twee mannen! Ik heb ze nooit gezien.
- Weet je het zeker? - Ja.
Laat mij eens kijken.
- Herken jij ze? - Nee, ik heb ze nooit gezien.
We doen of we niet thuis zijn.
Kom binnen, dokter.
Dit is het huis van mijn jeugd. Ik wilde hier altijd vandaan.
Nu ben ik blij dat ik terugben.
- Het is 'n goede schuilplaats. - De familie woont hier vast nog.
Ik hoop dat er 'n vetgemest kalf voor de verloren zoon klaarstaat.
Ik heb zo'n honger, Johnny. Kijk, Johnny! Drank.
Alsof we verwacht werden. Een goed omen.
Wie bent u? Wat doet u hier?
Tante Abby, tante Martha... Ik ben het, Jonathan.
- Verdwijn, jij! - lk ben Jonathan, uw neef.
Nee, u lijkt helemaal niet op Jonathan. Gaat u weg, alstublieft.
Ik zie dat u de ring met granaten, die oma Brewster kocht, nog draagt.
Tante Martha verbergt nog steeds de plek waar opa's zuur inbeet.
Zijn stem lijkt op Jonathan.
- Heb je een ongeluk gehad? - Mijn gezicht...
Dat is aan dr. Einstein te danken. Hij is plastisch chirurg.
Maar ik heb dat gezicht eerder gezien.
Toen we met de zoon van Schultz naar de film waren en ik zo bang werd...
Het kwam door datzelfde gezicht.
Kalm aan, Johnny. Ik heb hem in vijf jaar drie gezichten gegeven.
Ik geef hem meteen een nieuw. Ik had die film ook gezien, -
- net vóór ik hem opereerde. Ik was aangeschoten.
Zie je wat je me hebt aangedaan? Zelfs m'n eigen familie...
Je bent nu terug in dit fijne huis! Begrijpt u...
Hij vertelt vaak over Brooklyn, over dit huis en zijn geliefde tantes.
Ze herkennen je echt wel. Vertelt u het 'm, alstublieft.
Tsja... Jonathan, het is lang geleden.
Dank u. Het is fijn om weer thuis te zijn.
We mogen wat er opstaat niet over laten koken.
Neem ons niet kwalijk, Jonathan. Tenzij je ergens heen moet...
Waar gaan we nu naartoe, Johnny?
We moeten snel denken. De politie kent je gezicht. Ik móet opereren.
We moeten een schuilplaats vinden. Ook voor mr. Spenalzo.
- Maak je niet druk om die rat. - We zitten met een lijk!
- Vergeet Spenalzo. - We kunnen 'm niet laten liggen.
Je had 'm niet moeten vermoorden. Hij wist iets, en wat doe jij...?
Wij kwamen om hulp vragen en hij probeerde ons te plukken.
Bovendien zei hij dat ik op Boris Karloff leek.
- Dat is jouw schuld. - Rustig aan. Ik fiks het wel.
- Vanavond. - Ja, maar eerst moet ik wat eten.
Deze keer wil ik het gezicht van een absolute nul.
Ik weet precies wat ik moet doen. Ik haal dit deel wat omhoog...
Wel voorzichtig met de hechtingen. De vorige keer was je slordig.
Op je ogen maak ik een Schmidt. Dat is mijn specialiteit.
Laat m'n ogen en m'n neus met rust.
Arme Teddy... Maar het zal wel het beste zijn.
Het is niet aan ons te vragen, waarom...
Tekent u alstublieft! Pardon, daar.
Soms denk ik wel eens, met de chaos in de wereld...
We zouden allemaal beter af zijn in Happy Dale. Moet ik hier tekenen?
Vorige week maakte ik furore bij de balie toen ik...
- Tot ziens en veel geluk, rechter. - Zeg dat ik deze week langskom.
- lk voel me nogal eenzaam. - Zeg dat nooit tegen mijn tantes.
- Drinkt u? - Nee, nooit.
- Mooi. Dan leeft u langer. - Wel af en toe 'n wijntje...
Nee, in godsnaam! Geen wijn!
Ik laat de verkeerde Brewster opnemen.
U wilt vast snel verder naar uw bestemming.
Lieve tantes, ik ben zó vol dat ik me niet kan bewegen.
Ja, het is hier fijn.
Ik heb het!
Heren, gaat u zitten.
Hier is mijn levensverhaal, mijn biografie. Dit is de foto, generaal.
"President Roosevelt en generaal Goethals bij Culebra."
- Dit ben ik, en dat bent u. - Wat ben ik veranderd, zeg!
De foto is nog niet gemaakt. We zijn nog niet begonnen bij Culebra.
Wij gaan naar Panama om de nieuwe sluis te inspecteren.
- Nee, niet naar Panama. - 'n Andere keer. Het is heel ver.
- Het is hier in de kelder. - De kelder?
Daar graaft hij het Panama-kanaal.
Generaal Goethals? Als de president en bevelhebber van de VS -
- en als uw werkgever eis ik dat u meegaat.
- Het is bedtijd, Teddy. - Pardon?
- Wie bent u? - Woodrow Wilson. Ga naar bed.
Nee, u bent Wilson niet. Maar u komt me wel bekend voor.
Ik ken u nog niet. Misschien ontmoet ik u op safari in Afrika.
U ziet eruit als iemand die ik in de jungle tegen zou kunnen komen.
Het is beter als je naar bed gaat. Ze willen terug naar hun hotel.
Generaal Goethals, ga het kanaal inspecteren.
- Wij gaan naar Panama, president. - Prima! Volg me, generaal.
Het is in het zuiden.
Goede reis.
Tante Abby vergiste zich. U had 't over ons hotel. Dat hebben we niet.
- We kwamen direct hiernaartoe. - Dit is niet jouw huis.
Je kan hier niet blijven.
Dr. Einstein en ik hebben een slaapplaats nodig.
U weet vast nog wel dat ik als jongetje heel onaangenaam kon zijn.
't Zou niet prettig zijn, als... De details laat ik achterwege.
We laten ze overnachten.
Johnny! Kom eens hier!
Dr. Einstein en ik veranderen opa's laboratorium in 'n operatiezaal.
We hebben een boel te doen.
Wat denk je dat ik gevonden heb? Het Panama-kanaal.
Mr. Spenalzo past er precies in. De kuil is 1,3 x 1,9 m. Perfect.
Alsof hij wist dat we Spenalzo bij ons hadden. Wat 'n gastvrijheid!
Wat een mop dat mijn tantes een lijk in de kelder hebben liggen.
- Hoe krijgen we hem naar binnen? - We kunnen niet zomaar binnenlopen.
We rijden de auto achterom en hijsen hem door het raam.
We zetten de auto achter het huis. Gaat u maar naar bed.
- De auto staat goed waar hij staat. - lk laat 'm niet op straat staan.
Dat is misschien verboden.
- Abby! Wat moeten we doen? - Ze blijven maar één nacht.
Wat zouden de buren zeggen van mensen die 'n nieuw gezicht krijgen?
- En wat doen we met mr. Hoskins? - Mr. Hoskins, ja!
Hij ligt daar vast ongemakkelijk. En hij heeft al zoveel geduld gehad.
Teddy moet mr. Hoskins meteen naar beneden brengen.
Generaal Goethals was vergenoegd. Hij zei dat 't kanaal precies paste.
Teddy... We hebben nog een slachtoffer van de gele koorts.
Dat zal de generaal shockeren.
- Nee, we moeten 't geheim houden. - Ja!
- Een staatsgeheim? - Ja.
- Beloof je het? - Op het erewoord van de president.
Hoe houden we dit geheim?
Ga jij gauw naar de kelder.
Als ik alle lichten uitdoe en het hier helemaal donker is, -
- neem jij de arme man mee naar het kanaal. Vooruit, Teddy.
Wij komen later en houden de plechtigheid.
- Waar is hij? - In de raambank.
De ziekte verspreidt zich. Daar hebben we nooit gele koorts gehad.
Ik heb mr. Hoskins niet eens gezien.
Hemeltje! Dat klopt, je was er niet.
Kom dan nu maar kijken.
Hij is best knap voor een methodist.
We brengen de bagage door het raam naar binnen.
De kamer is klaar, Jonathan. Je kunt zo naar boven.
Wij houden ons niet aan Brooklyn-tijd. Ga naar bed.
Maar jullie zijn vast doodmoe. En wij gaan nooit zo vroeg slapen.
Hoog tijd dat ik u kwam verzorgen. Breng de koffers naar boven.
- lk haal straks de instrumenten. - Welterusten.
- Nu gaan we allemaal naar bed. - lk doe hier het licht wel uit.
Gaat u maar, tante Martha. Naast het laboratorium, dokter.
Zo, tante Abby. Doet u 't licht uit.
Tante Abby...
Niets aan de hand, Johnny.
Ik doe het raam open. Schuif jij hem naar binnen.
Maar hij is te zwaar!
Ga naar buiten en duw, dan trek ik. Dan brengen we 'm naar Panama.
Ik kijk of 't veilig is. Als ik op de ruit klop, doe je 't raam open.
Wat is het hier donker!
Waar ben ik? O, hier...
Wie liet dat ding openstaan?
Johnny?
Wacht even. Geef hem aan.
Ik heb 'm... Eén, twee...
Wacht 's, Johnny. Je hebt ergens 'n been verloren.
Help me, hij is loodzwaar. Ja, ik heb hem...
- Voorzichtig! - Z'n schoen viel eraf.
Help me, Johnny. Hij is heel zwaar. Nu heb ik 'm!
Er klopt iemand aan. Doe open. Ik zorg verder wel voor Spenalzo.
Schiet op!
Mortimer?
Tante Abby? Tante Martha?
Wie is daar? Ben jij het, Teddy?
- Wie bent u? - Elaine Harper van hiernaast.
- Wat doet u hier? - lk zoek mijn man, Mortimer.
- Hoe kunt u dan Harper heten? - lk heet ook... O nee, Brewster.
- lk ben er nog niet aan gewend. - Dokter!
Geen probleem, Johnny.
- Wat doet u hier eigenlijk? - Wij wonen hier.
Ik kom hier elke dag en ik heb u nooit eerder gezien.
Wat heeft u met Martha en Abby gedaan?
We kunnen ons beter voorstellen. Dat is dokter Einstein.
- Dokter Einstein? - Een zeer vooraanstaand chirurg.
En een tovenaar.
- En u bent zeker Boris Karl... - lk ben Jonathan Brewster!
- Bent u Jonathan? Ze praten over u. - En wat zeggen ze?
Alleen dat er nog een broer Jonathan is. Dat verklaart alles.
Nu wil ik graag naar buiten, als u de deur wilt opendoen.
Wat verklaart alles? Wat komt u hier zo laat doen?
Ik dacht dat ik Mortimers auto zag. Maar dat zult u wel geweest zijn.
- U dacht dat u 'n auto zag? - Ja, staat uw auto niet buiten?
- Zag u iemand? Wat nog meer? - Meer zag ik niet!
- Kwam u daarom hier? - Nee, ik kwam voor Mortimer.
Volgens mij is ze gevaarlijk voor ons.
Geen bezoek. Het is een besloten begrafenis.
- Teddy! Vertel ze wie ik ben! - Dat is mijn dochter Alice.
- Nee, Teddy! - Niet vechten met de heren, Alice.
Ten aanval!
Teddy!